Siedem zasad, według których Claude pisze mi moduły do Odoo
Claude napisze moduł Odoo z polskiego opisu. Ważniejsze jest, jak pracujecie: najpierw standard, opis przed kodem, kopia przed produkcją. Na przykładzie dziennika budowy.

Claude pisze moduły Odoo z polskiego opisu: model danych, widoki, menu, uprawnienia, raport PDF. Pisze szybko, więc łatwo narobić dziesięciu rzeczy, których potem nikt nie utrzyma. Dlatego u mnie liczy się sposób pracy, który spisałem w siedmiu zasadach. Przykładem będzie dziennik budowy: wpis dzienny z pogodą, liczbą ludzi, pracami i zdjęciami, który kierownik wypełnia z telefonu.
Moduł czy szybki ekran
Moduł to kod w repozytorium, przeznaczony dla danych, które mają żyć latami, z uprawnieniami i raportami. Tak mam zrobiony budżet inwestycji i rejestr cen.
Aplikacja-strona to szybki ekran postawiony w Odoo przez konektor, dobry na kalkulator, szkolenie albo panel dla ludzi z zewnątrz. Tak działa u mnie zapytanie ofertowe dla wykonawców.
Dziennik budowy to dane, więc robimy moduł.
1. Najpierw standard
Zanim Claude napisze linijkę, ma sprawdzić, czy to już jest, bo Odoo ma tysiące funkcji, a ja mam jeszcze swoje moduły. Prompt wygląda tak:
Chcę dziennik budowy w Odoo. Zanim cokolwiek napiszesz, sprawdź w naszym Odoo i w mapie aplikacji, czy coś z tego już mamy albo czy da się to zrobić standardem. Powiedz, co wybierasz i dlaczego.
Claude odpowiada, że częściowo pokrywa to Projekt, ale brakuje wpisu dziennego z pogodą, więc proponuje mały moduł podpięty pod Projekt. Dziennik korzysta z projektów Odoo i nie wymyśla własnych budów.
2. Mapa firmy i pamięć
W folderze Claude ma plik CLAUDE.md z zasadami firmy i mapę wszystkich aplikacji. Czyta je na starcie każdej rozmowy, a po każdej zmianie dopisuje, co zbudował. Bez tego za trzy miesiące nowa rozmowa napisze ten sam moduł drugi raz.
3. Opis po polsku przed kodem
Claude pisze jedną stronę opisu: co zapisujemy, kto to widzi i jak wygląda to na telefonie. Czytam ją jak szef, a nie jak programista, i poprawiam na przykład, że pogoda ma być z listy, a kierownik widzi tylko swoje budowy. Na tym etapie poprawka kosztuje jedno zdanie.
4. Uprawnienia od pierwszej linijki
Kto pisze, kto czyta, a kto nic nie widzi, ustalamy od razu w grupach i regułach rekordów Odoo: kierownik ma swoje budowy, szef wszystko, a gość tylko odczyt. Dopisywanie tego na koniec oznacza przeglądanie całego modułu od nowa.
5. Kopia, potem produkcja
Kod idzie do repozytorium na GitHubie, a stamtąd na kopię systemu, czyli staging. Kopia ma wyłączone maile i płatności, więc nic nie wyjdzie do ludzi przez pomyłkę. Klikam, dodaję wpis z telefonu i drukuję PDF, a gdy znajdę błąd, mówię o nim Claude’owi i on poprawia. Na produkcję moduł idzie po moim „tak”.
6. Nic nie wychodzi bez „wyślij”
Claude przygotowuje maila do inspektora nadzoru z PDF dziennika i zostawia go jako szkic. Na człowieka czeka wszystko, co wychodzi z firmy albo czego nie da się cofnąć.
7. Nie ruszamy cudzego kodu
Modułów Odoo ani modułów kupionych nie poprawiam. Obok piszę nakładkę, która rozszerza je przez dziedziczenie, więc po aktualizacji Odoo moje zmiany zostają, a licencji cudzego modułu nie naruszam.
Co Claude robi słabo
Bywa pewny siebie, gdy się myli: potrafi wymyślić nazwę pola, które nie istnieje w danej wersji, albo napisać kod ze starszego Odoo. Dlatego testuję na kopii i każę mu sprawdzać kod w działającej bazie, zanim coś zaproponuje. Nie zastąpi też decyzji, jak ma działać Twoja firma. Dobry opis procesu musisz mieć sam, a przy poważnym module niech ktoś obejrzy kod.
Te zasady mam spisane jako skille do Claude’a, czyli pliki z instrukcjami, które wczytuje przy pracy, i są one w pakiecie startowym. Moduły piszę tak od wielu miesięcy i na tym stoi cały mój system.
Źródła
- Dokumentacja Odoo: tworzenie modułów
- Dokumentacja Odoo: bezpieczeństwo i reguły rekordów
- Claude Code: dokumentacja
Tekst powstał z pomocą AI na podstawie tych źródeł i mojej pracy na Odoo. Sprawdziłem go przed publikacją, a okładkę wygenerowała AI.